Projekt Karoliny Gabryś „Linia prosta – złudzenie czy fundament?” to fotograficzna opowieść o ludzkim dążeniu do stabilizacji i porządku, badająca napięcie między biologiczną potrzebą ładu a nieuchronnością zmiany.

Punktem wyjścia dla wystawy jest twórczość Wacława Szpakowskiego – pioniera abstrakcji geometrycznej, którego życie i archiwalia są nierozerwalnie związane z przestrzenią dawnego Pafawagu. Dla Szpakowskiego linia była fundamentem myślenia o świecie. W projekcie Gabryś staje się ona metaforą psychicznego komfortu, jakiego poszukujemy w uporządkowanej rzeczywistości – komfortu, który okazuje się jednak ambiwalentny.

Fotografie prowadzą widza od symbolicznej „linii prostej”, utożsamianej z porządkiem, przewidywalnością i bezpieczeństwem, ku rozproszeniu, pęknięciu i chaosowi. Artystka zestawia obrazy harmonii obecnej w architekturze, odbiciach czy strukturach natury z wizualnymi zakłóceniami i błędami, które podważają ich stabilność.

Przywołując słowa Jana Sztaudyngera: „Stabilizacja motylka to szpilka”, Gabryś stawia pytanie o granicę między poczuciem bezpieczeństwa a stagnacją. W jej ujęciu chaos – odwołujący się do mitologicznego stanu pierwotnego – nie jest destrukcją, lecz potencjałem, punktem wyjścia dla nowych form i znaczeń. Odwołując się do filozofii taoistycznej, artystka wskazuje, że równowaga nie polega na usztywnieniu struktur, lecz na elastycznym współistnieniu z rzeczywistością.

Wystawa prowadzi odbiorcę przez doświadczenie zawieszenia między tęsknotą za stałością a świadomością, że jedyną pewną rzeczą jest zmiana. Poprzez dialog z dziedzictwem Szpakowskiego, realizowany w miejscu jego pracy, projekt łączy lokalny kontekst dolnośląskiej sztuki z uniwersalnym pytaniem o sens dążenia do absolutnego porządku.

Karolina Gabryś
Linia prosta – złudzenie czy fundament?  

kuratorka: Agata Grzyc
Galeria Nowy Pafawag

Wernisaż: 22 maja 18:00 wernisaż
wystawa do: 22 sierpnia